Καρκίνος Παχέος Εντέρου

Ο καρκίνος παχέος εντέρου είναι ο τρίτος σε συχνότητα καρκίνος και εμφανίζει συνεχή αύξηση τα τελευταία χρόνια. Είναι ελαφρά συχνότερος στους άνδρες παρά στις γυναίκες και συνήθως είναι η εξέλιξη ενός πολύποδα ο οποίος δεν έχει εντοπισθεί και αποκοπεί. Επίσης διάφοροι γενετικοί παράγοντες προδιαθέτουν στην εμφάνιση της νόσου.

Τα συμπτώματα εξαρτώνται από την εντόπιση της νόσου και οι εντοπιζόμενοι στο δεξιό κόλο όγκοι προκαλούν συνήθως αναιμία, ενώ οι όγκοι του αριστερού κόλου προκαλούν αιμορραγία από τον πρωκτό ή απόφραξη. Είναι πολύ σημαντικό να τονισθεί ότι η πρόγνωση είναι πολύ καλή σε σχέση με άλλους καρκίνους, εφόσον βέβαια διαγνωσθεί εγκαίρως.

Η χειρουργική εκτομή του πάσχοντος τμήματος και η αποκατάσταση της συνέχειας του εντέρου με επανένωση των δύο άκρων είναι η μοναδική μέθοδος αντιμετώπισης της νόσου. Επικουρικά, η χημειοθεραπεία και η ακτινοβολία στον καρκίνο του ορθού προσφέρουν σημαντικά στην μακρά επιβίωση των ασθενών.

Οι επεμβάσεις τα τελευταία 15 χρόνια πραγματοποιούνται λαπαροσκοπικά προσφέροντας στον ασθενή:

• λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο
• γρήγορη κινητοποίηση
• μειωμένη συχνότητα σηπτικών επιπλοκών
• αποφυγή μακροπρόθεσμα δημιουργίας μετεγχειρητικών κηλών ή επεισοδίων συμφυτικού ειλεού

Η λαπαροσκοπική προσπέλαση εφαρμόζεται σε όλα τα τμήματα του παχέος εντέρου και παράγει ογκολογικά αποτελέσματα εφάμιλλα της κλασσικής ανοικτής μεθόδου. Θα πρέπει να θεωρείται πλέον η μέθοδος εκλογής σε κάθε περίπτωση, εκτός ειδικών καταστάσεων όπως προηγηθείσα ενδοκοιλιακή επέμβαση ή καρδιακή ανεπάρκεια.